زهرتى

له مالك بغيظ يا عدى انا عايز أناام الااه
مااااااالك

ثوانى وكان فى الاسفل خوفا من صړاخ عدى عليه
استدار بنظراته الغاضبه الى تلك الواقفه تفرك يديها بتوتر رفعت عيونها به وااه والف اااه من تلك العيون الخضراء البريئه ثوانى واقتربت منه بخفه له ببرائه انت مش زعلان منى صح
لم يرد عليها هو فقط كان هائما بما فعلته تلك للتو هل جعلته ضعيف لتلك الدرجه وهو يركز پضياع داخل عيونها حتى قبلته مره أخرى من وجنتيه بابتسامه السكوت علامه الرضا ادخل انام انا بقا تصبح على خير
تركته الان متضاربا مع مشاعره المتلهبه ودخلت تنام على سريرها برااحه اغمض عيونه متحكما فى مشاعره وأجمع شتات نفسه وأخذ

نفس عميق ثم نزل الى الأسفل داخل مكتبه
صړخ مالك پغضب انت بتقول اييه يا عدى انت فاهم انت عملت اييه
عدى بهدوؤ ممېت اقعد يا مالك
جلس مالك پغضب انت جايب واحده متجوزه فى بيتك وبتستغلها هى دى اخلاقنا يا عدى
صړخ عدى به اومال عايزنى اوديها لحوزها الحقيقى الى بيضـ,ـربها كل يوم دا واحد زباله
وانت فرقت اييه عنه انت كمان استغليت انها فقدت الذاكره ومقعدها فى بيتك بقالك شهر
تنفس عدى پغضب انا ملمستهاش لحد ما نفذت الى فى دماغى بسهر بليل لحد ما تنام وانا بنام فى

— اوضه تانيه بقوم الصبح امشى
واخرتها يا عدى انت مقعد فى بيتك واحده متجوزه وهى مفكره انك جوزها يا ترى هتعمل اييه لو عرفت الحقيقه
نظر عدى أمامه بضيق مش عاارف يا مالك
سمعوا صوت دموع من خلفهم نظروا وجدوا زهره تقف خلفهم وتنظر لعدى بدموع ..
دخلوا الى الشقه وتبدوا عليهم ملامح الڠضب والانزعاح كاد أن يدخل غرفته ولكن اوقفته والدته پغضب مازن خد هنا

الټفت إليها بضيق ماما لو سمحتى لو هتتكلمى فى الى حصل هناك انا مليش ذنب انتى الى دبستينى قدامهم
صړخت به پغضب دبستك علشان بدورلك على عروسه يبقا بدبسك انا جايبالك واحده مفيهاش ولا غلطه وكله بيحلف بادبها وانت بكل قرف تقولهم فى وسط القعده انا اسف منفعش لبنتكم لييه كل دا
اتجهت سمر الى والدتها تهدأها اهدى يا ماما بالله عليكى هتتعبى
أتعب ولا أتنيل هو دا بيهمه حاجه
تركهم ودخل الى غرفته وجلس على طرف السرير پغضب وحزن كبير حتى فتح هاتفهه على صورتها التى لا تفارقه فى تلك الأوقات الاخيره بدموع
مرحبا يا